جیمز الکینز در کتاب عکاسی چیست؟ با همان لحن تحریک کننده و تأثیرگذاری به بررسی قدرت شگفت انگیز و فریبنده ی عکاسی می پردازد که نقاشی رنگ و روغن را در کتاب پرفروش نقاشی چیست مورد بررسی قرار داده است.

مقاله ی زیر برگرفته شده از کتاب عکاسی چیست اثر “جیمز الکینز “ است.

یادداشت ناشر کتاب 


این کتاب که به طیف و تعداد حیرت انگیزی از تصاویر مزین شده،
نشان می دهد که آن چه به عکاسی قدرتی منحصر به فرد می بخشد
توانایی آن برای بیان دشواری(از دشواری های مادی گرفته تا روانی، هیجانی) دیدن است.

علقه های عکاسی 

به گمانم انگیزه نگارش بخش عظیمی از متون حاضر در زمینه عکاسی، علقه های سه گانه هستند:

  1. اولین این علقه ها، نحوه ی رویکرد عکاسان شهیر پیکره ی انسان به عکاسی معاصر به مثابه یکی از هنرهای زیباست.
    این ادبیات شامل متونی از وال، مایکل فربد ، دیرمود کاستلو و شماری از روزنامه نگاران منتقد و نویسندگان سفارش بگیر است.
    آن چه برای این افراد اهمیت دارد عبارت است از مدرنیسم، نظام حاکم بر گالری ها، بازار هنر و موقعیت عکاسی به مثابه یکی از هنرهای زیبا.

 ۲. علقه ی دوم اهمیت اجتماعی عکاسی است،
موضوعی که گروهی از نویسندگان و حتی ویلیام ولمان رمان نویس را به خود جذب کرده است.
آن چه برای این نویسندگان اهمیت دارد موارد استفاده ی عکاسی
به عنوان یک عامل پیوند دهنده ی اجتماعی، شاهدی بر جنگ، آیینه ای در برابر طبقات متوسط،
رسانه ای برای ساخت های نژاد و جنسیت، ابزاری سیاسی و یکی از عوامل اصلی تعیین کننده ی فرهنگ بصری ماست.

 

۳ . عقله سوم نحوه ی ضبط جهان توسط عکاسی است.
نویسندگانی که دغدغه ی این موضوع را دارند در این باره می اندیشند که عکاسی چگونه برای ما خاطره می سازد،
چگونه گذشته را در خود حفظ می کند، چه طور واقعی به نظر می رسد،
چه طور زمان را ضبط میکند و چگونه زندگی دیگران را به ما نشان می دهد. از نظر این نویسندگان، که بسیاری شان فیلسوف هستند،
موضوعات اصلی عکاسی بازنمایی، زمان، خاطره، دیرش، حضور، عشق، فقدان، سوگواری و نوستالژی هستند.

کتاب کوچک (اتـاق روشـن)

سی سال از زمانی که رولان بارت، «کتاب کوچک» خود با عنوان “اتاق روشن” را منتشر کرد می گذرد.
در سال هایی که از پس آن آمدند عکاسی به بخش مهمی از بازار هنر جهانی
و به موضوعی متداول در گروه های دانشگاهی تاریخ و فلسفه ی هنر تبدیل شده است.
از آن زمان تاکنون حجم هنگفتی از نوشتار حول موضوع عکاسی و همچنین تاریخ، نظریه، نقد و انجام عملی آن شکل گرفته است.

خواندن «کتاب کوچک» به طور گسترده در کلاس های درس تکلیف می شود
و منتقدان، تاریخ دانان و هنرمندان در طیف حیرت انگیزی از متون منتشر شده از آن یاد می کنند.

اتاق روشن در کتاب حاضر هم قربانی شده و هم برای آن حکم سنگ محک را دارد،
هم در حاشیه قرار گرفته و هم الگوی آن است. ارجاعات مستقیم به آن گذرا و مختصرند،
واین درحالی است که محتوای آن به تفصیل مورد تعمیق قرار گرفته است.
این کتاب در یک نظر به شدت دانشمندانه به نظر می رسد،
و در نظر بعدی گویی چنان از شکوه و تجمل دانشگاهی رهاست که خواننده را سرحال می آورد.
این کتاب بخشی از تاریخ نظریه ی هنر پس از جنگ به شمار می رود
و با وجود این همچنان به عنوان منبعی برای کسب بصیرت عکاسانه مورد استفاده قرار می گیرد.

اتاق روشن

اتاق روشن نیز مانند نویسنده اش، به تازگی مادرش را از دست داده بود، دچار عدم تعادل است،
در یک صفحه موعظه می کند و در صفحه ی بعد ناگهان به یک منظومه ی احساساتی یا گفت و گوی نویسنده با خودش تبدیل می شود؛
جایی واضح و روشن سخن می گوید و سپس بلافاصله تقریبا غیر قابل فهم می شود؛
در جایی دیگر متین و آرام است و سپس تقریبا از فرط اندوه به زوال عقل گرفتار می آید.
متن ابتدا خواننده را زخم می زند و سپس با نثر زیبا تلاش می کند تا زخم هایی را که وارد آورده تسکین دهد.

فکر می کنم واجب است که با کتاب کوچک وعجیب وغریب بارت بنشینیم و برای جذب و درک محتوای آن وقت بگذاریم،
نقاط مبهمش را در نظر بگیریم، ببینیم چه چیزهایی را رد می کند و چه چیزهایی را می پذیرد.  

اتاق روشن وجه غیر انسانی و عاری از هیجان عکاسی را پنهان می کند. موضوع عکاسی تنها نور و حرمان و گذر زمان نیست.
عکاسی درباره ی چیزی سخت تر از این هاست. من بر این باورم که عکاسی نوعی درد متداوم تر، کم رنگ تر و غیرشخصی تر به ما ارزانی داشته است.
عکس ها بارها و بارها آدم ها را وا داشته اند تا جهان را به شیوه ای ببینند
که لازم نبوده یا نمی خواسته اند ببینند. چیزهایی که دوست نداریم ببینیم یا نامی برشان بگذاریم…..

0
    0
    ثبت سرویس
    هیچ سرویسی انتخاب نشده استمشاهده همه سرویس ها